وطن
شبی بیدل بود و دلدار خردمندن
دل از دیدار دلبر شاد و خرم
((که با بانگ((بنان)) و نام(( ایران
دو چشمم شد ز شور عشق گریان
چو دلبر شور اشک شوق را دید
به شیرینی ز من مستانه پرسید
بگو جاناکه مفهوم وطن چیست؟
که بی مهرش،دلی گر هست،دل نیست
به زیر پرچم ایران نشسته
و در را جز به روی عشق بستیم
به یمن عشق، درّ ناب سفتیم
و در وصف وطن این گونه گفتیم
وطن یعنی درختی ریشه در خاک
اصیل و سالم وپر بهره و پا ک
وطن، خاکی سراسر افتخار است
که از((جمشید)) و از ((کی)) یادگاراست
وطن یعنی نژاد اریایی
نجابت،مهرورزی،باصفایی
وطن یعنی سرود رقص و اتش
به استقبال نوروز فره وش
وطن،خاکاشو ((زرتشت))جاوید
که دل را می برد تا اوج خو رشید
وطن یعنی ((اوستا)) خواندن دل
به ایین ((اهورا)) ماندن دل
وطن،شوش و چغا زنبیل وکارون
ارس، زاینده رود و موج جیحون
وطن، تیر و کمان ((ارش)) ماست
سیاوش ها ی غرق اتش ماست
وطن ((فردوسی)) و شهنامه ی اوست
که ایران زنده از هنگامه ی اوست
"وطن، اوای ((رخش))و بانگ"شبدیز
"خروش ((رستم)) و گلبانک "پرویز
"وطن،چنگ است بر چنگ"نکیسا
سرود((بارید))ها خسرو،اسا
وطن،نقش و نگارتخت جمشید
شکوه روزگار تخت جمشید
وطن را لاله های سر نگون است
زیاد((اریو برزن))غرق خون است
"وطن،منشور ازدی"کروش
"شکوه جوشش خون"سیاوش
وطن،خرم ز دین ((بابک)) پاک
که رنگین شد ز خونش چهره ی خاک
وطن،((یغوب لیث)) ارد پدیدار
"ویا ((نادر شه)) پیروز"افشار
به یک روزش طلوع ((مازیار)) است
به یک روزش((ابومسلم)) به کاراست
وطن یعنی دو دست پینه بسته
به پای دار قالی ها نشسته
وطن یعنی هنر،یعنی ظرافت
نقوش فرش در اوج لطافت
"وطن یعنی تفنگ" بختیاری
غرور ملی و دشمن شکاری
وطن یعنی((بلوچ)) با صلابت
دلی عاشق،نگاهی با مهابت
وطن یعنی خروش((شوره))خوانی
ز خاک پاک میهن، دیده بانی
وطن یعنی بلندای دماوند
ز قهر ملتش ضحاک در بند
وطن یعنی((سهند)) سرفرازی
چنان ستار خان اش پاکبازی
وطن یعنی سخن یعنی خراسان
سرای جاودان عشق عرفان!
"وطن گل واژه های شعر "خیام
"پیام پر فروغ "پیر بسطا م
"وطن یعنی((کمال الملک)) و"عطا ر
یکی نقاش و ان محو دیدار!
در میهن دو سیمرغ است در سیر
''یکی(( شهنامه)) دیگر، '' منطق الطیر
یکی من ری ز من مرهاند
یکی دل را به دلبر میرساند
خراسان است و نسل سر بداران
ز جان بگذشتگان در راه ایران
وطن خون دل ((عین القضات)) است
نیاش نامه ی((پیر هرات)) است
''وطن یعنی(( شفا))،((قانون))،'' اشارات
خرد بنشسته در قلب عبارات
((نظامی))خوش سرود ان پیر کامل
((زمین باشد تن ایران ما دل))
وطن اوای جان شاعر ماست
صدای تار(( بابا طا هر)) ماست
اگر چه قلب طاهر را شکستند
و دستش را به مکر و حیله بستند
ولی ماییم و شعر سبز دلدار
دو بیت طا هرو هبهات بسیار
وطن یعنی تو و گنجینه ی راز
''تفال از'' لسان الغیب شیراز
وطن دارد سرود ((مثنوی)) را
زلال عشق پاک معنوی را
تو دانی(( مولوی)) از عشق، لبریز
''نشد جز با نگاه ''شمس تبریز
مرا نقش وطن در جان جان است
همان نقشی که در ((نقش جهان))است
وطن یعنی سرود مهربانی
وطن یعنی شکوه همزبانی
''وطن یعنی''درفش کاویانی
سپید وسرخ و سبزی جاودانی
به پشت شیر،خورشیدی درخشان
نشان قدرت و فرهنگ ایران
ز عطر خاک میهن گر شوی مست
''کویر لوت ایران هم عزیز است''
''وطن،((دارالفنون))،''میرزا تقی خان
''شهید سرفراز'' فین کاشان
''وطن یعنی((بهارستان))،'' مصدق
حضور بی ریا چون صبح صادق
ز خاک پاک ما(( پروین)) بخیزد
''بهار ان یار مهر ایین ،بخیزد ''
که از جان ناله ی((مرغ سحر)) کرد
دل شوریده را زیر و زبر کرد
'' وطن یعنی صدای شعر'' نیما
طنین جان فزای موج دریا
ز دریای وطن خیزد همی در
''چو اژیر و چو'' دریادار بایندر
وطن یعنی(( خزر))،صیاد، جنگل
'خلیج فارس،رقص نور،مشعل
وطن یعنی تجلی گاه ملت
حضور زنده ی اگاه ملت
وطن یعنی((یار عشق))وامید
دیار ماندگار نسل خورشید
کنون ای هم وطن; ای جان جانان
''بیا با ما بگویید'' پاینده ایران
استاد باد کوبه ای
تهران- بهار1381